| Kanlaya 的个人资料~'o'~ N u i i u N ~ สุขแ...照片日志列表 |  工具  帮助 |
~'o'~ N u i i u N ~ สุขแค่บางเวลา....ก็ยังดีกว่าเหงาทุกวัน ~'o'~8月13日 ....ห ยุ ด....บางทีเราควรหยุด หยุดความพยายามกับบางสิ่ง
มันอาจจะเหนื่อยเกินไปแล้วก้ได้...รึป่าว
หยุด ตามหา
หยุดไขว่คว้า
หยุด มองหา
เพราะมันไม่มีทางจะได้มา
เวลาที่ไม่มีจริง สิ่งที่ไม่มีทาง....... 7月24日 ฉันอาจล้ม...การที่เราได้อยู่กะตัวเองมากๆ มันดีมั้ยนะ
เราชอบที่จะอยู่คนเดียว หรือเพราะไม่มีทางให้เลือกว่าเราจะไปกับใคร
ในโลกนี้ฉันเชื่อว่าฉันทำได้เกือบทุกอย่าง เหมือนที่ใครๆพูด
แต่บางครั้งเราก็ต้องการคนที่อยู่ข้างๆ แค่อยู่ข้างๆ ไว้คอยพยุงเวลาเรากำลังจะล้ม
เวลาเจอปัญหาทีไรก็รู้สึกเหมือนจะล้ม แล้วก็ล้มจริงๆ
เพราะว่าเราไม่มีใครคอยอยู่ข้างๆ หรือบางทีเค้าอาจจะอยู่ไกลเกินไป ไกลจนพยุงเราไว้ไม่ทัน
หรือบางทีเค้าก็ไม่เคยคิดที่จะพยุงเราเอาไว้
เพราะเราอาจจะล้มทับเค้าทำให้เค้าต้องล้มลงไปด้วย
คนที่อยู่ใกล้ ๆกันทำไมถึงปล่อยให้เราล้ม
เค้าจะรู้สึกยังไงตอนเห็นเราล้ม
หรือเค้าจะแค่รู้สึกเฉยๆเพราะเรา"ไม่ได้สำคัญอะไรต่อเค้าเลย"
"ฉันมีขา ฉันยืนเองได้ แต่ฉันก็ล้มได้ อย่าปล่อยฉันไว้คนเดียว เพราะบางทีฉันอาจล้ม และยืนขึ้นเองไม่ไหว"
....พอดีผ่านไปเจอ ชอบๆ แต่ตอนนี้ กูเหนื่อยว่ะ.... 6月26日 โดนทำร้าย...ด้วยความทรงจำดีๆ...ถึงแม้ว่า "เวลา" จะเข้ามาเปลี่ยนแปลงทุกสิ่งในชีวิต
แต่จริงๆแล้ว เราก็ต้อง "เปลี่ยน" ทุกสิ่งด้วยตัวเองเหมือนกัน
บางครั้ง...ความสุข หรือ ความทุกข์ ที่เกิดขึ้นกับจิตใจของฉัน
มันก็มาจากการชอบตัดสิน ชอบเปรียบเทียบของตัวเอง
เชื่อมั๊ยว่า...ถ้าฉันเลิกเสียดายกับอดีต
ที่ถึงแม้ว่ามันจะเคยงดงามขนาดไหน ฉันก็คงจะไม่เจ็บปวดอะไร
ถ้าไม่ไปเปรียบเทียบว่า..เมื่อก่อนฉันเคยสุขมากกว่านี้
และจะไม่มีความทรงจำไหน ทำร้ายฉันได้เลย
ถ้าวันนี้ของฉัน มีจิตใจที่เข้มแข็งและนิ่งพอ
...Memory is s wonderful treasure chest
for those who know to pack it...
...ความทรงจำ คือ หีบสมบัติที่วิเศษสำหรับคนที่รู้จักเก็บมัน...
...ไม่เป็นไรที่วันนี้ ฉันจะยังรู้สึกว่าตัวเองอ่อนแอ
แต่ไม่แน่...พรุ่งนี้ฉันอาจจะเข้มแข็งจนตัวเองก็แปลกใจ
แค่เปลี่ยนตัวเอง แค่รับทุกสิ่งที่เข้ามาในชีวิตอย่างเข้าใจ
แล้วฉันก็จะกลายเป็นคนใหม่ที่ใช้ชีวิตเป็น
ถึงแม้ว่าฉันจะมีความทรงจำเก็บเอาไว้มากมาย
แต่ก็ยังอมยิ้มได้เสมอ เมื่อฉันนึกถึงมัน...
....เอามาจากบทหนึ่งในหนังสือชื่อ "ถ้ามันเหนื่อยเกินไป ก็พาหัวใจกลับบ้าน"
ของปูปรุง เขียน สำนักพิมพ์ใยไหมนะ ลองไปหามาอ่านดูนะ 6月20日 ไ ก ล~ ไ ก ล ~
มีกระเป๋าสองใบ ที่ใส่ข้าวของหัวใจ
พาใจที่เหนื่อยล้าไปให้ไกล จากคนเคยรักกัน ฉันจึงเดินทางข้ามผ่านอดีต ข้ามผ่านความทรงจำเก่าๆ ที่ฉันต้องเดินทางเนิ่นนานเพื่อค้นหาปลายทาง ที่ไม่พบเธอ แต่เหมือนว่าเดินผ่านยิ่งนานเท่าไร เส้นทางมันไกลออกไปทุกที ฉันต้องเดินทางอีกไกลแค่ไหน ถึงจะลืมเรื่องราวของเรา ไม่รู้ว่าแล้วไกลไหม ต้องเดินทางอีกนานไหม ถึงจะลืมเรื่องราวของเธอ แค่หนีก็ยิ่งต้องเจอ ภาพเธอเป็นเหมือนดังเงา ติดตามเรื่อยไป ไม่รู้ว่านานไหมถึงจะลืม ลืมเธอสักที หวังจะมีรักใหม่ หวังจะลืมรักของเธอ หวังไว้ว่าใจที่มันอ่อนล้าไปทั้งใจจะกลับมาเหมือนเดิม...(ซะที ) 2月25日 เ ค ย ตั ว
11月7日 ....ไ ม่ เ ท่ า กั น........ไม่เท่ากัน....
" อย่าแปลกใจ หากวินาทีแห่งการเลิกลา
เราจะไม่เห็นแม้แต่แววตาแห่งความเสียใจของเขา
หากมีแต่เราฝ่ายเดียว ที่เสียน้ำตา "
เพราะเมื่อวันวานที่ผ่านมานั้น
ก็มีแต่เราเพียงฝ่ายเดียวที่รัก...ที่ทุ่มเท...และคาดหวัง
" เมื่อความรักที่แลกมาไม่เท่ากัน
แล้วจะหวังอะไรกับความเจ็บปวด "
แม้ปากเขาจะบอกว่า "เสียใจ" และ "ขอโทษ"
แต่นั่นก็เป็นความเสียใจที่ออกมาจากปาก
เป็นเพียงคำขอโทษที่ออกมาจากปาก
โดยเรา...ก็ต้องยอมรับกับความเสียใจ...ที่ออกมาจากหัวใจ
เช่นเดียวกับความรักที่ให้เขาไป...จากทั้งหัวใจของเรา
ในเมื่อตอนรัก เรายังรักไม่เท่ากัน แล้วเมื่อถึงวันที่ต้องเจ็บ
ความเจ็บมันจะเท่ากันได้อย่างไร.... 10月4日 คนเจ้าน้ำตา
|
|||||||||||||||||||
|
|
